Bardzo lubię opowieści z wyeksponowanym elementem ludzkim. W ten sposób piękno przyrody jest na swoim miejscu - jest tłem. Dyskretnie pięknym tłem. Gratuluję pięknych ujęć i otwartości na przygodę.

Panie fotopisarz - elegancko :Thumbs_Up::)

to musiał być straszny strucel, którego już pewnie na złomie nie chcieli skoro mazeniak nazywa go złomem.... aż dziw że jechał :-)

Nie gorszy i nie lepszy (w sensie technicznym) od mojego - takie dziadki z "dziewiętnastką" z przodu są najlepsze (vide NAT vs. XRV). Mnie już 18 lat temu pukali się po głowie, jak kupowałem swojego - "Ty przecież tym nie wyjedziesz poza granicę województwa". A jeździ daleko poza granice kontynentu. Zresztą mały (ten od Minora) też, sam wiesz.
Chcę zobaczyć współczesne ekoplasticzany za 30 lat jak tak samo zapierdalają po stepie, hehe.