Przez ostatnie dwa miesiące nie spotkałem na wschód od zachodu ani jednego Polaka na kołach jadącego z kraju.
Ani jednego.

Ani jednego rodaka na kołach.
Co się z nami stało?
Preferujemy flądrę i paragony grozy na nadbałtyckich plażach?
Drinki z palemką na olinklusif pod piramidami?
Czy wpadliśmy w wir zarobienia na spłaty kredytów?
(Obawiam się najgorszego czyli tego ostatniego.)

Wszyscy Polacy, których spotykałem, przylecieli samolotem, wynajmowali auta na miejscu (najczęściej z kierowcą, wożeni niczym turystyczne worki ziemniaków przez lokalesów). A wszystkich było razem w sumie 10 osób. Motocykielisty-rodaka nie spotkałem ani jednego. A innych sporo, najwięcej wiadomo - Ruskich, ale dość dużo Szkopów, Włochów, trochę Brytoli, nawet Australijczyk. Dużo niemieckich terenowych kamperów, trochę Szwajcarów, ale tych kamperowców osobiście prawie nie widywałem, bo oni się zamykają w tych swoich wypasionych puszkach za miliony i chyba boją się wyściubić nosa. Albo sa introwertykami. Albo lubią się rozkoszować zabudową wnętrz tych swoich cacuszek. No i oczywiście wynajęte z kierowcą Landkruzery na wypasie również, tych najwięcej widywałem, ludzie robiący zdjęcia zza uchylonej tylnej szyby.

Z drugiego bieguna (czyli bieguna przygody) "eskortowałem" dwóch sympatycznych Ruskich (Siergiej i Sasza) w starym, rozlatującym się Lanserze z lat 90-ych przez 700km wyjebów stepowych po Kazachstanie z Aralska do Bejneu. Po drodze 4 wioski, w odległości nie większej niż 100km od Aralska, potem nic. Ja to pikuś, bo prześwit mam spory, oni na standardzie obniżonym wiekiem auta.
Wyobraźta sobie - z Zakopca na Hel i w okolicach między Zakopcem a Krakowem 4 wioski. A reszta to step i pustynia. Asfaltu brak, siuter bywa, wyjebów sporo. A tych dwóch Rosjan - stary rzęch, łyse gumy, dwie zapaski (same gumy, też łyse) na dach, a do zapasek trzy kanistry z benzyną. W bagażniku musor (zresztą u mnie tak samo) i dwa arbuzy.

A tymczasem:
Kazachstan - dizel (w przeliczeniu na nasze) średnio po 2,50 złocisza. Najtaniej zatankowałem za ok. 1,90 złocisza.
Rosja - dizel średnio po 2,50-2,70 złocisza.
Bena ciut droższa. I tak większość jeździ na gazie.

U Turka w tamtą stronę 5,20 złocisza, z powrotem już drożej, bo 6,35 złocisza, u Gruzina 5,30 złocisza, u Kirgiza 4,30 złocisza, najdrożej u Tadżyka - 7,30-7,40 złocisza, bo oni całe paliwo biorą z Rosji, więc jest monopol i można skubać.

Natłukłem kilometrami tych litrów jakieś 2,7 tony - kto biednemu zabroni bawić się jak bogaty.

Owszem, kolejki w Rosji (na może 20-30 aut) na kilku stacjach widziałem, w Astrachaniu (tu też najdrożej, bo ok. 3,50 złocisza) oraz Władykaukazie. Na kilku dosłownie, tych "markowych". Na kilku w ogóle nie było paliwa (głównie gdzieś na zadupiach). Na 95% zaprawek paliwo jest - bez żadnych ograniczeń. Na ruskim paliwie jadąc z powrotem przejechałem Gruzję i pół Turcji - zatankowałem do obu zbiorników (ok.160 litrów), celnicy widząc dodatkowy zbiornik nic nie pytali.
Ruscy na granicach nie gryzą. Granica w Wierchnim Larsie w tamtą stronę - niecałe półtorej godziny. Z powrotem - dwie. Nawet KGB-owiec sprawdzający telefon miły. Jedynie urzędnik, od którego chciałem potwierdzenie zdania wriemennego wwozu warczał, że mu zawracam dupę, bo "wwoz zakryt i wsio, nie nużen mi".

Najgorsza granica to powrotna do Eurokołchozu, choć zrzucam to trochę na relacje turecko-greckie, bo się nie lubią i robią sobie na złość - ponad 3 godziny czekania, bo Grecy się opierdalają. Dla mnie uprzejmi (bom nie Turek), choć ich (Greków) zbeształem za opieszałość. Turcy nawet do auta nie zajrzeli (to nie granica w Batumi; z Gruzji tym razem w obie strony jechałem via Karcaki/Aktasz, bo jest dużo spokojniejsza, choć ostatnie 30km drogi w Gruzji koszmarne).

A jak wjechałem do naszego kochanego Eurokołchozu to chciał mnie szlag trafić na miejscu. Najtaniej w Bułgarii - 1,90 EUR/litr dizla. A wszędzie po co najmniej 2 EUR.

Gdzie my żyjemy.
Normalny świat jest poza Unią.

Może to też (ceny wachy) jest przyczyna tego, że nie spotkałem nikogo z naszych na kołach. Ale myślę, że to najwyżej jedna z przyczyn, uboczna, bo kiedyś byliśmy biedniejsi, ale fantazji nam nie brakowało.

Gdzie się podział nasz zew przygody, ta nasza słynna ułańska fantazja?
Tak mi trochę smutno, że zdziadzieliśmy jako naród.

Wspomniani Saszka i Sierioża:



---

A jak się ogarnę to klepnę więcej.